W tym czasie Olek zaproponował typologię fotografii-sztuki, wyróżniając: fotografię narracyjną, kreacyjną, fot-art i foto-medium. Podział odwoływał się do dyskursów artystycznych poruszanych przez neoawangardę, ujmujących nietradycyjne sposoby kreacji artystycznej w znaczeniu intermedialnym. Wśród dominujących narracji sztuki znalazł się fotomedializm, który rozumiano jako badanie właściwości i możliwości medium. Uwypuklany był problem zależności między rzeczywistością a reprezentacją.
W połowie roku Jerzy Olek objął stanowisko kierownika artystycznego Wrocławskiej Galerii Fotografii i rozpoczął proces przekształcania jej w galerię autorską, nastawioną na promocję sztuki nowych mediów – fotografii, filmu i video.
Współpracownikami Jerzego Olka na przestrzeni lat byli m.in. Alek Figura, Ireneusz Kulik, Leszek Szurkowski, Igor Wójcik, Ryszard Tabaka. Galeria mieściła się początkowo w tzw. Domku Romańskim przy placu Nankiera 8 we Wrocławiu.