Edward Rajpold (ur. 15 października 1894 w Łodzi, zm. 4 września 1980 tamże) – major piechoty Wojska PolskiegoMarek Gogola, Rajpold Edward, [w:] Wieluński słownik biograficzny, tom 1 i 2 (pod redakcją Zbigniewa Szczerbika, Zdzisława Włodarczyka), Wieluń 2014, s. 249–250..
Życiorys Urodził się 15 października 1894 w Łodzi jako syn Józefa. Od 1914 był członkiem POW w Łodzi, w latach 1915–1916 ukończył szkołę podoficerską. W listopadzie 1918 był dowódcą dzielnicy POW i oficerem I Batalionu Strzelców Łódzkich. W 1919 ukończył uzupełniający kurs wojskowy i zakwalifikowany został do służby w piechocie w stopniu porucznika.
Ranny w wojnie polsko-bolszewickiej. Następnie przeniesiony do 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi. W Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie ukończył kurs taktyczno-strzelecki. Od początku 1936 skierowany do pracy w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Wieluń. W 1937 został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna. W latach 1938–1939 komendant powiatowy Związku Strzeleckiego. W marcu 1939 był komendantem powiatowym Przysposobienia Wojskowego Wieluń. W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej zajmował się organizacją wieluńskich batalionów Obrony Narodowej.