Bitwa pod Ulundi – starcie zbrojne, które miało miejsce 4 lipca 1879 roku w trakcie wojny Brytyjczyków z Zulusami w Południowej Afryce. Była to decydująca bitwa tej wojny, która przyczyniła się do upadku państwa Zulusów.
Wstęp Po zwycięskiej bitwie pod Kambulą lord Chelmsford rozpoczął latem 1879 roku reorganizację armii brytyjskiej. Do Południowej Afryki wysłano liczne oddziały wojsk z niemalże całego terytorium Imperium Brytyjskiego. Chelmsforda, na skutek błędów, które doprowadziły do klęski pod Isandlwaną, miał zastąpić na stanowisku głównodowodzącego generał Garnet Wolseley. W tej sytuacji Chelmsford od razu zajął się przygotowywaniem decydującej kampanii.
Armia Zulusów Armia króla Cetshwayo liczyła 20 tysięcy wojowników. Podzielona była na liczące 1500 ludzi regimenty (ambabutho). Każda samodzielna grupa wojowników niezależnie od jej liczebności nazywana była impi. Zulusi stosowali w walce klasyczną, wprowadzoną jeszcze przez króla Czakę taktykę. Impi podzielone były na 4 grupy, utrzymujące podczas bitwy odpowiedni szyk przypominający głowę byka. Najsilniejsza militarnie grupa znajdująca się pośrodku i tworząca klatkę piersiową (Isifuba) atakowała przeciwnika frontalnie. Druga i trzecia grupa tworzyły rogi (Izimpondo) i miały za zadanie obejście, oskrzydlenie, lub otoczenie przeciwnika i odcięcie jego dróg ucieczki.