panowało od czasu komentarzy Miriama do Pism zebranych Norwida. Zaczęło jednak budzić niepokój krytyków jako zbyt silnie związane z młodopolskim estetyzmem, co wywołało toczącą się do dziś dyskusję. Klęskę artystyczną i moralną, jaką była przemiana rzeźby Chrześcijanie dla lwów w Kapitalizację ponosił zresztą według krytyków nie tylko sam rzeźbiarz, ale też zakłamany redaktor i całe otaczające rzeźbiarza środowisko – rolę otoczenia rzeźbiarza podkreślał zwłaszcza Konrad Górski. Przeciw tym wszystkim utrwalonym interpretacjom wystąpił szczególnie ostro Kazimierz Wyka. Według Wyki rzeźbiarz góruje moralnie nad swoim otoczeniem – jego bierność w czasie przekształcania dzieła jest aktem „doskonałego ironisty, który przez pozorne przyznanie słuszności daje dowód swojej przewagi” skoro „tylko w ten sposób może zwyciężyć jako ironista”Kazimierz Wyka, Cyprian Norwid. Poeta i sztukmistrz, Kraków 1948, s. 51.. Zarazem Wyka wyraża jednak wątpliwość, czy Norwid dostatecznie wyraźnie przedstawił motywacje rzeźbiarza.
Przypisy
Bibliografia Zofia Stefanowska, Norwid – pisarz wieku kupieckiego i przemysłowego, w: Literatura, komparatystyka, folklor, Warszawa 1968.
Linki zewnętrzne Ad leones! w serwisie Wolne Lektury Rękopis Ad leones! w Cyfrowej Bibliotece Narodowej Polona
Kategoria:Proza fabularna Cypriana Kamila Norwida Kategoria:Polskie nowele Kategoria:Utwory literackie z 1901