thumb|150px|Grób Teodora Mikusia na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Teodor Mikuś (ur. 3 września 1910 w Łodzi, zm. 8 czerwca 1974 w Warszawie) – generał brygady Milicji Obywatelskiej.
Życiorys Był pochodzenia robotniczego. Syn Władysława i Marii. Absolwent szkoły powszechnej w Łodzi, następnie pracował jako robotnik w fabryce „Scheibler i Grohmann”. Od 1927 był członkiem KPP. W 1929 został skazany na 9 miesięcy więzienia za działalność komunistyczną. W latach 1933–1934 odbył służbę wojskową w 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi, skierowano go do szkoły podoficerskiej, której nie udało mu się skończyć. Kilka lat pozostawał bez pracy. W 1943 wstąpił do PPR. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Łodzi i przystąpił do ponownego uruchomienia fabryki „Scheibler i Grohmann” i wkrótce awansował na dyrektora administracyjno-gospodarczego. PPR skierowała go do pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa. Został funkcjonariuszem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi (od 1946) w którym pełnił m.in. funkcję zastępcy naczelnika Wydziału IV (1947–1948) i zastępcy szefa WUBP (1948–1949), szefa WUBP w Białymstoku (1949–1951).