Dzięki jego osobistym wysiłkom klasztory na południe od Jangcy prowadzone były przez mistrzów z linii przekazu Dharmy Xuansha Shibeia.

Była tak ogólnie poważanym mistrzem, że gdy zachorował, do klasztoru przybył sam władca królestwa.

5 dnia 8 miesiąca 958 roku ogolił swoją głowę i wziął kąpiel. Wezwał mnichów, pożegnał się z nimi, następnie usiadł w pozycji medytacyjnej (chiń. zuochan) i zmarł. W jego pogrzebie uczestniczyli wysocy urzędnicy państwowi oraz mnisi z wielu klasztorów. Trumna niesiona była przez nich przez całe miasto. Otrzymał pośmiertny tytuł Wielki Mistrz Chan Oka Dharmy (dafayan chanshi), a jego stupa otrzymała nazwę Bezkształt (wuxiang).

Uczniowie Wpływy mistrza były niezwykłe; zawdzięczał to swoim uczniom. Miał ich ponad 1000 i 63 z nich osiągnęło oświecenie. Według Jingde chuandeng lu 14 z nich osiągnęło wielką sławę, byli zapraszani przez panujących, arystokrację i wysokich urzędników. Z nazwiska wymienieni są tylko trzej: Narodowy Nauczyciel państwa Wuyue (chiń. guoshi) Tiantai Deshao (891–972), Wiodący Nauczyciel Narodowy państwa Tangów (południowych) Baoci Wensui (bd) i Nauczyciel Państwa Korea Daofeng Huizhu. Oprócz tego 49 uczniów wywarło wielki wpływ lokalnie, w miejscach ich pobytu. Wymienieni są tylko dwaj: Longguang (bd) i Qingliang Taiqin (zm.