Marek Aureliusz Probus, Marcus Aurelius Probus (ur. 19 sierpnia 232 w Sirmium, zm. latem 282 w Sirmium) – cesarz rzymski w latach 276–282.
Życiorys Prawdopodobnie jego ojciec miał na imię Maksymus i był centurionem, a następnie trybunem w wojsku. Zmarł w Egipcie i pozostawił po sobie syna Probusa i córkę Klaudię. Według relacji Aureliusza Wiktora ojcem Probusa miał być ogrodnik Dalmacjusz, co wpłynęło na zamiłowanie cesarza do zagadnień związanych z ogrodnictwem, uprawami (szczególnie winorośli) i melioracją.
Będąc jeszcze chłopcem pełnił funkcję trybuna wojskowego w czasach cesarza Waleriana (253–260). Otrzymał dowództwo nad 6 kohortami Saracenów, oddziałem Persów i wojsk pomocniczych spośród Gallów. W czasie wojny z Sarmatami został dowódcą III Legionu Szczęśliwego (III Legio Felix). Cesarz Aurelian (270–275) mianował go dowódcą X Legionu. W 271 wyparł wojska palmyreńskiej Zenobii atakujące Egipt. Był wspólnie z cesarzem Tacytem (275–276) konsulem w roku 275 lub 276.