Rudolf IV Założyciel (ur. 1 listopada 1339 w Wiedniu, zm. 27 lipca 1365 w Mediolanie) – książę Austrii w latach 1358–1365, z dynastii Habsburgów.
Pochodzenie i małżeństwo Rudolf IV Założyciel był synem Albrechta II Kulawego i jego żony Johanny von Pfirt. W 1349 r. przyjął hołd stanów austriackich. W 1344 r. został zaręczony z Katarzyną – córką margrabiego morawskiego, późniejszego cesarza Karola IV, i Blanki de Valois. Ślub odbył się w Pradze na Wielkanoc 1353 r.
Rywalizacja z Karolem IV Rudolf zdobywał doświadczenie u boku Karola IV. W 1358 r. został wójtem Alzacji. Rok później po śmierci ojca objął władzę w Austrii. Wkrótce zaczął naśladować Karola IV i starać się o nowe godności. Jeszcze w 1358 r. mianował się samowolnie wikariuszem Rzeszy w Szwabii i Alzacji oraz zwrócił się do teścia o mianowanie go królem lombardzkim. Zimą 1358/1359 kazał sporządzić serię falsyfikatów, w których różni królowie i cesarze nadawali książętom austriackim wiele przywilejów. Wśród wystawców byli także Juliusz Cezar i Neron, co wywołało kpiny Petrarki. Najsławniejszym fałszerstwem było tzw. Privilegium Maius, które powstało po dopisaniu treści do autentycznego Privilegium minus, które wydał w 1156 r. Fryderyk Barbarossa podnosząc Austrię do rangi księstwa.