Aleksandria – jurydyka założona w 1670 roku w pobliżu Starej Warszawy.
Opis Jurydyka została założona w 1670 roku przez Aleksandra Zasławskiego na gruntach Kałęczyna. Obejmowała teren w rejonie współczesnych ulic: Kopernika, Dobrej, Topiel i Tamki. Jako jedyna warszawska jurydyka na lewym brzegu Wisły została założona na prawie magdeburskim (pozostałe jurydyki lewobrzeżne zostały założone na prawie chełmińskim).
Powierzchnia jurydyki wynosiła ok. 13–14 ha. Miała kształt zbliżony do czworoboku, a jej wschodnią granicę wyznaczał brzeg Wisły. Powierzchnia jurydyki zmieniała się w związku z przesuwaniem się w XVIII wieku koryta rzeki.
Nazwa Aleksandria pochodziła od imienia założyciela. Taką samą nazwę otrzymała również główna ulica jurydyki (współcześnie ulica Mikołaja Kopernika); jej szeroki odcinek pełnił także funkcję rynku i przy niej wzniesiono ratusz jurydyki (nr 27). Władzę administracyjną sprawowali w niej urzędujący w ratuszu burmistrz i czterech rajców, a władzę sądowniczą − wójt i czterech ławników. Na terenie jurydyki znajdowało się 66 posesji przy ulicach: Aleksandrii (15), Dobrej (10), Topiel, Drewnianej, Zajęczej i Tamka (razem 36), Leszczyńskiej (2), Wróblej (2) i Nowy Świat (1 posesja). Pierwotnie miała ona charakter rolniczy.