Muzycy często w wywiadach podkreślali, iż chcieli spróbować nowych dźwiękówTurman, Katherine. "Soundgarden: Seattle's Sonic Boom". Hypno. 1996.. Na przykład, w utworze "Ty Cobb" Ben Shepherd gra na mandolinie, zaś w "Applebite" Matt Cameron używa syntezatorów Mooga. Soundgarden po raz kolejny stosował alternatywne stroje i nieparzyste metrum w kilku utworach. Na przykład, "Never Forever Machine" jest napisany w metrum 9/8"Seattle Supersonic: The Screaming Life & Odd Times of Soundgarden's Kim Thayil". Guitar Player. July 1996.. Zaś utwory "Pretty Noose" i "Burden in My Hand" zostały napisane w stroju CGCGGELeonard, Michael. "Unknown Pleasures". The Guitar Magazine. December 1996..

Wydanie i odbiór Mimo iż album miał mniejszą sprzedaż niż jego poprzednik, Superunknown, to udało mu się zadebiutować na 2 miejscy listy Billboard 200. Do dziś album rozszedł się w dwóch milionach egzemplarzy. Album promowały 4 single, "Pretty Noose", "Burden in My Hand", "Blow Up the Outside World", i "Ty Cobb", do których (poza "Ty Cobbem") nakręcono teledyski. "Pretty Noose", "Burden in my hand" i "Blow up the outside world" zostały notowane na wielu wykresach, m.in. na Mainstream Rock i Modern Rock Tracks Chart.