Historia pojęcia Idea składnika o własnościach zbliżonych do ciemnej energii ma wcześniejsze korzenie w historii kosmologii. Już Albert Einstein wprowadził do równań pola ogólnej teorii względności stałą kosmologiczną, by dopuścić model statycznego Wszechświata. Po odkryciu ekspansji kosmosu rozwiązanie to przez długi czas uznawano za zbędne, lecz pod koniec XX wieku wróciło ono do centrum zainteresowania jako najprostszy sposób opisu przyspieszonej ekspansji. Jeszcze przed odkryciem z 1998 roku pojawiały się też pojedyncze interpretacje danych obserwacyjnych sugerujące dodatni człon , jak w pracy Paála, Horvátha i Lukácsa z 1992 roku.
Przełom nastąpił w 1998 roku, gdy dwa niezależne zespoły badające odległe supernowe typu Ia ogłosiły wyniki wskazujące, że ekspansja Wszechświata nie zwalnia, lecz przyspiesza. Odkrycie to zostało później wyróżnione Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za 2011 rok, przyznaną za wykazanie przyspieszonej ekspansji Wszechświata na podstawie obserwacji odległych supernowych. Wkrótce potem pojęcie ciemnej energii weszło na stałe do słownika współczesnej kosmologii. Już w pierwszych latach XXI wieku obraz ten wzmacniały niezależne wyniki z mikrofalowego promieniowania tła i wielkoskalowego rozkładu galaktyk.