Początek lat 2000. przyniósł dalszą ekspansję geograficzną: usługi finansowe i międzynarodowa część amerykańskiego ubezpieczyciela Aetna (za 7,7 mld dolarów), ReliaStar (za 6,1 mld dolarów) (obie w 2000 r.), Seguros Comercial América w Ameryce Łacińskiej (2001), Bank Śląski w Polsce (2001) oraz bank DiBa w Niemczech (2002). W 2004 r. ING dodał Alliance of Canada do swojego portfela ubezpieczeniowego, a Rodamco Asia do swoich operacji zarządzania aktywami. W tym samym roku zgodził się sprzedać większość ING BHF-Bank niemieckiemu bankowi Sal. Oppenheim za 600 mln euro, przenosząc 6 mld euro w aktywach ważonych ryzykiem i około 1800 pracowników, zachowując jednocześnie niektóre aktywa pod nazwą ING Bank Deutschland i sprzedając oddział w Londynie bankowi Deutsche Postbank. mały|Budynek Marnix przy Avenue Marnix w Brukseli, zaprojektowany przez Gordona Bunshafta, od 1965 roku siedziba Banku Brussels Lambert, przejętego przez ING w 1998 roku Przy rozszerzaniu działalności detalicznej za granicą, w ING wykorzystano sprawdzony wcześniej w NMB Postbank model biznesowy bankowości bezpośredniej do uruchomienia bankowości bezpośredniej w innych krajach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ING Groep · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.