Jakby tego było mało, Max Forstner, pomocnik Mocka, jest donosicielem SS.

Kiedy jasne staje się, że został złapany (i zakatowany) niewłaściwy człowiek, śledztwo zostaje przekazane byłemu pracownikowi berlińskiego prezydium policji, Herbertowi Anwaldtowi, przeniesionemu na prowincję z powodu nadużywania alkoholu.

W trakcie śledztwa, w którym pomaga Kriminaldirektor, okazuje się, że Anwaldt, który wychowywał się w sierocińcu, jest synem barona von der Malten i służki jego ojca, Hanne Schlossarczyk. Nazwisko Anwaldt „odziedziczył” po przyjacielu matki, który go odwiózł do berlińskiego sierocińca.

Żeby zatrzeć ślady swojej przynależności do masonerii, Mock podpowiada Anwaldtowi, żeby zabił swojego ojca w ramach zemsty za los, na jaki go skazał (von der Maltenowie zwolnili Hanne Schlossarczyk po tym, jak zaszła w ciążę, i wysłali ją w okolice Poznania z zapasem pieniędzy, zapewniając sobie jej milczenie). Zabójstwo von der Maltena ma także inne podłoże – zabójca siostry Anwaldta jest jezydem, potomkiem wyrżniętych przez przodka von der Maltenów podczas krucjat sekciarzy, którzy wierzą, że zbrodnia może być pomszczona tylko tym samym, według zasady „oko za oko, ząb za ząb”.