Wówczas jednak z przemówieniem do kardynałów wystąpił kardynał Berardi, główny przeciwnik Colonny. Wskazał on kandydaturę właśnie Parentucelliego, wychwalając go jako kandydata neutralnego, o pokojowym usposobieniu, pobożnego i uczonego. Przemowa ta okazała się bardzo przekonująca. Kontynuując procedurę akcesu, Trevisan i Le Jeune, stronnicy Colonny, przenieśli swe głosy na Parentucelliego, a w ślad za nimi to samo uczynili wszyscy pozostali kardynałowie. Decydujący, dwunasty głos oddał Torquemada, jednak akces kontynuowano, aż osiągnięto jednomyślność. Po zakończeniu tej fazy jedynym głosem przeciw Parentucellemu okazał się jego własny, oddany na ColonnęSede Vacante 1447; por. Papal elections in the Fifteenth Century. The election of Pope Nicholas V (1447); oraz Pastor, s. 11–12, z tym, że źródła te błędnie identyfikują procedurę akcesu w drugim głosowaniu jako oddzielne, trzecie głosowanie.. Elekt przybrał imię Mikołaja V, ze względu na pamięć jego mistrza, kardynała Niccolò AlbergatiPastor, s. 14..