Demarkację granic powierzono dwóm astronomom: Charlsowi Masonowi i Jeremiah Dixonowi. Od ich nazwisk granicę tę nazwano Linią Masona-Dixona. Po demarkacji granic okazało się, iż pomiędzy Dwunastomilowym łukiem, równoleżnikiem 39° 43' i Linią Północną znajduje się niewielki obszar, zwany odtąd „Klinem”. Jego północna granica ma zaledwie 1,25 km długości, zaś zachodnia – 4,8 km.
Wschodnią granicą stanu Maryland była Linia Północna, a więc nie miał on praw do Klina. Dopóki zaś zarówno Delaware, jak i Pensylwania były w rękach Pennów, ustalenie przynależności Klina nie było konieczne. Zmiana tej sytuacji nastąpiła, gdy stały się one odrębnymi stanami.
Pensylwania oparła swoje pretensje do Klina na ustaleniach kompromisu z 1760, kiedy to za granicę Delaware uznano Dwunastomilowy łuk. Jako że Klin leżał poza nim, a także za Linią Masona-Dixona, wyznaczającą granicę Marylandu, dla Pensylwańczyków było oczywiste, iż należy on do trzeciego ze stanów, czyli Pensylwanii. Delaware podnosiło jednak, że granica Pensylwanii miała przebiegać początkowo wzdłuż równoleżnika 40°, potem zaś 39° 43'. Klin położony jest zaś na południe od tych równoleżników. Nie może więc należeć do Pensylwanii.