Przypadek użycia (ang. use case) – specyfikacja ciągu akcji i ich wariantów, które system (lub inna jednostka) może wykonać poprzez interakcję z aktorami tego systemu.
W związku z tym przypadek użycia jest kompleksowym działaniem realizowanym w projektowanym systemie w konsekwencji określonej aktywności aktora. Zakres danego działania determinowany jest przez wszystkie wzajemnie powiązane ze sobą przypadki użycia. Pojedynczy przypadek użycia to reprezentant spójnej jednostki funkcjonalności, którą dostarcza system.
Nazwa przypadku użycia to zwięzłe polecenie wykonania funkcji w projektowanym systemie, najczęściej to sformułowanie w trybie rozkazującym. Według standardu UML reprezentowany jest przez elipsę z etykietą wewnątrz. center|200px
W wersji 2.0 standardu UML zostały zaproponowane alternatywne notacje przypadków użycia, które pozostają tożsame z podstawową. center|200pxcenter|200px
Aktor Aktor (ang. actor) – spójny zbiór ról odgrywanych przez użytkowników przypadków użycia w czasie interakcji z tym przypadkiem użycia.