Prawdopodobnie w 265 roku cesarz Galien rozpoczął zbrojne działania przeciwko uzurpatorowi, jednak jego wojska zostały po początkowych sukcesach zmuszone do odwrotu. Postumus toczył później dalsze walki z Germanami i piratami frankońskimi atakującymi wybrzeża atlantyckie. Skutecznie stłumił też bunt Leliana w Germanii Górnej (269). Kiedy wydawało się, że nic już nie zagrozi jego pozycji, nieoczekiwanie zginął z rąk własnych żołnierzy, którzy zbuntowali się po tym, gdy wódz zabronił im łupienia zdobytej Moguncji (Mogontiacum). Jego państwo pod rządami kolejnych uzurpatorów ostatecznie upadło kilka lat po jego śmierci.
Bibliografia Alex Axelrod, Charles Phillips: Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon. Warszawa: Politeja, 2000 Mirosław J. Leszka: Postumus. W Słownik cesarzy rzymskich. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2001, s. 179-181
Kategoria:Cesarze galijscy Kategoria:Zmarli w 269 Kategoria:Uzurpatorzy i samozwańczy cesarze rzymscy Kategoria:Zamordowani monarchowie Kategoria:Ofiary zabójstw w starożytnym Rzymie