Bitwa pod Pfaffenhofen – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 kwietnia 1745 r. w trakcie wojny Austriaków z Francją i Bawarią (1741–1745), będącą częścią wojny o sukcesję austriacką. Starcie miało miejsce w pobliżu bawarskiego miasteczka Pfaffenhoffen i zakończyło się zwycięstwem Austriaków.
W roku 1744 sprzymierzonym wojskom francusko-bawarsko-pruskim udało się wyprzeć Austriaków z Bawarii. Do Monachium powrócił elektor bawarski Karol VII, który jednak rok później zmarł. Wiosną 1745 r. armia austriacka rozpoczęła kontrofensywę w celu odzyskania Bawarii. Chcąc zadać ostateczną porażkę sprzymierzonym wojskom francusko-bawarskim, austriacki generał hrabia Karol Józef Batthyany spróbował nieoczekiwanego ataku na wojska dowodzone przez Segura.
W pobliżu miejscowości Pfaffenhofen nad rzeką Ilm Austriacy natknęli się na wojska sprzymierzone w sile 6200 ludzi, w momencie gdy te opuszczały swoje pozycje, chcąc połączyć się z siłami głównymi armii. W tej sytuacji Austriacy ruszyli do szturmu na Pfaffenhofen. Atak nastąpił siłami kilkuset dragonów. Po pół godzinnej, zażartej walce Austriacy wyparli przeciwnika z linii obronnych po czym uderzyli wzmocnieni piechotą na jego oddziały główne na zachód od miasta.