Irena Zarzycka (ur. 5 maja 1900 w Pabianicach, zm. 26 maja 1993 w Ożarowie Mazowieckim) – polska pisarka, autorka popularnych romansów.
Życiorys Urodziła się w Pabianicach w rodzinie Ludwika Hoecka, urzędnika kolejowego, i jego żony Józefy z domu Jasieńskiej, nauczycielki języka polskiego i rosyjskiego. Miała troje rodzeństwa: Janinę, Tadeusza oraz brata zmarłego w wieku 12 lat. W 1920 ukończyła Gimnazjum Państwowe im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach, a w latach 1920–1925 studiowała humanistykę na Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Młodość spędzoną w Pabianicach opisała w autobiografii Panna Irka. Jej powieści przed wojną były bestsellerami – np. debiutancka Dzikuska miała do 1939 siedem wydań i została zekranizowana przez Henryka Szaro w roku 1928. Na ostatnim roku studiów podjęła pracę nauczycielki w szkole w Pruszkowie. Pracowała również jako stażystka w kancelarii Ministerstwa Sprawiedliwości na Zamku Królewskim w Warszawie.
13 listopada 1924 wyszła za mąż za Mieczysława Zarzyckiego (ur. 1897), topografa w Wojskowym Instytucie Kartograficznym. W 1925 urodziła syna Stanisława, a w 1936 córkę Marię Kalinę.
W czasie II wojny światowej jej mąż był ofiarą zbrodni katyńskiej zamordowany w Charkowie, a syn zmarł na tyfus w obozie koncentracyjnym na Majdanku.