Siegfried Seidl (ur. 24 sierpnia 1911 w Tulln an der Donau, zm. 4 lutego 1947 w Wiedniu) – zbrodniarz hitlerowski, komendant obozu koncentracyjnego w Terezinie oraz SS-Obersturmführer.
Urodził się w Tulln an der Donau (Austria). Studiował prawo, ale zrezygnował z tego kierunku po kilku semestrach. W późniejszym czasie, w 1935 roku rozpoczął kolejne studia, tym razem filozofię, którą ukończył w 1941 roku. W 1930 roku wstąpił do NSDAP a w 1932 roku do SS, co doprowadziło w 1939 roku do powołania go do hitlerowskiej policji. W styczniu 1940 roku Seidl został przydzielony do służby w RSHA, do departamentu IVb4, który zajmował się sprawami żydowskimi (kierował nim Adolf Eichmann). Początkowo skierowano go do Poznania w okupowanej Polsce, ale w październiku 1941 roku powierzono mu zadanie utworzenia getta w czeskim mieście Terezin.
Getto to stało się faktycznie obozem koncentracyjnym, a Seidl pełnił funkcję jego komendanta od listopada 1941 roku do lipca 1943. O ile zazwyczaj sprawiał wrażenie uprzejmego wobec żydowskich więźniów obozu to jednak ponosi odpowiedzialność za śmierć tysięcy osób, zamordowanych bądź bezpośrednio w samym Terezinie, bądź przewiezionych do innych obozów (zwłaszcza Auschwitz-Birkenau) i tam zagazowanych.