thumb|Grób Ludwiga Knorra w Monachium Ludwig Knorr (ur. 1859, zm. 1921) – niemiecki chemik organik, profesor uniwersytetu w Jenie (od 1889), badacz tautomerii. Zsyntetyzował wiele związków organicznych, m.in. chinolinę, pirazol (i jego pochodne), w 1883 odkrył antypirynę obecnie nazywaną fenazonem. Wraz z Carlem Paalem opracował syntezę nazwaną od swoich nazwisk syntezą Paala-Knorra.
Wczesne życie Ludwig Knorr urodził się w bogatej rodzinie kupieckiej w 1859 roku. Dorastał w siedzibie firmy Sabbadini-Knorr usytuowanej przy ul. Kaufingerstrasse w centrum Monachium oraz domu rodzinnym nad jeziorem Starnberg. Po wczesnej śmierci swojego ojca, pieczę nad edukacją Ludwiga i jego czterech braci przejęła matka. W 1878 Knorr skończył szkołę średnią i rozpoczął studia na Uniwersytecie Monachijskim.
Na początku studiował pod kierunkiem Jacoba Volharda; następnie po zmianie uniwersytetu przez Volharda, jego opiekunem został Hermann Emil Fischer. W lecie 1880 roku Knorr pracował z Robertem Wilhelmem Bunsenem na Uniwersytecie w Heidelbergu, a następnie asystował Adolfowi von Baerowi w Monachium.