Beipiaozaur (Beipiaosaurus) – rodzaj teropoda z grupy celurozaurów, bazalnego przedstawiciela nadrodziny terizinozauroidów (Therizinosauroidea). Jego nazwa oznacza „jaszczur z Beipiao”.
Żył w epoce wczesnej kredy (ok. 125 mln lat temu) na terenach dzisiejszej Azji. Jego szczątki znaleziono w prowincji Liaoning w Chinach.
Beipiaozaur był jednym z większych pierzastych dinozaurów. Mierzył około 2,2 m długości, 88 cm wysokości w biodrze i ważył około 85 kg. Szczególnie dobrze rozwinięte pióra miał na kończynach przednich. Miał wielkie palce, zakończone pazurami w kształcie kosy, przypominające palce innych przedstawicieli terizinozauroidów. Prawdopodobnie odżywiał się roślinami, a wielkimi pazurami naginał gałęzie drzew. Długość należącej do okazu holotypowego kości zębowej wynosi 65% długości kości udowej; wskazuje to, że w porównaniu z innymi terizinozauroidami beipiaozaur miał proporcjonalnie większą czaszkę. Wraz z kością zębową okazu holotypowego zachowały się zęby przypominające kształtem zęby protarcheopteryksa;