Egon Žitnik (ur. 14 czerwca 1901 w Radovljicy, zm. po 1948) – chorwacki wojskowy (pułkownik), dowódca Lekkiej Brygady Transportowej na froncie wschodnim, z-ca dowódcy 1 Brygady i dowódca 2 Brygady Jugosłowiańskiej w ZSRR podczas II wojny światowej.
Ukończył szkołę kadetów w Grazu, a następnie Karlovacu, po czym rozpoczął służbę wojskową w armii austro-węgierskiej. Po powstaniu Królestwa SHS w 1918 ukończył studia w akademii wojskowej w Belgradzie. W okresie międzywojennym służył w Królewskiej Armii Jugosłowiańskiej jako oficer. Po najeździe wojsk osi na Jugosławię i ogłoszeniu utworzenia Niepodległego Państwa Chorwackiego 10 kwietnia 1941 r., wstąpił do Chorwackiej Domobrany. Pod koniec czerwca stanął na czele nowo formowanej Lekkiej Brygady Zmotoryzowanej (Laki Prijevozni Zdrug), która była przeznaczona do walki na froncie wschodnim w ramach ekspedycyjnych Włoskich Wojsk w Rosji. W Varaždinie chorwaccy żołnierze przeszli przeszkolenie wojskowe, oczekując na przydzielenie do włoskich sił ekspedycyjnych. W międzyczasie byli używani do oczyszczania Kordunu, Banoviny i Bosanskiej krajiny z ukrywających się po lasach b. żołnierzy jugosłowiańskich i band rabunkowych. 17 grudnia Brygada została przetransportowana do Włoch, gdzie dostała pełne wyposażenie i uzbrojenie, a następnie przeszła 3-miesięczne intensywne szkolenie.