Szkoła Wyższa Realna w Kielcach
Szkolnictwo Królestwa Polskiego w latach 1830–1853 Po upadku powstania listopadowego, na Królestwo Polskie spadły wszelkiego rodzaju restrykcje ze strony cara Mikołaja I. Okres ten nazywamy „nocą paskiewiczowską” (od namiestnika królestwa – Iwana Paskiewicza) trwał w Królestwie w latach 1831–1863. Czasy ten charakteryzowały się wzmożonymi represjami politycznymi oraz sankcjami gospodarczymiA. Chwalba, Historia Polski 1795–1918, Kraków 2000, s. 112.. Represje nie ominęły także szkolnictwa.
Car – wiedząc, że dotychczasowe wychowanie szkolne jest przyczyną dążeń niepodległościowych – zabrał się za jego przebudowęJózef Miąso: Szkolnictwo zawodowe w Królestwie Polskim w latach 1815–1915, Wrocław 1966, s. 56.. Zlikwidowano Uniwersytet Warszawski, Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Instytut Politechniczny oraz większość szkół średnich – gimnazjalnych i zawodowych. Młodzież była, więc zmuszona studiować za granicą. W 1833 weszła w życie tymczasowa nowa ustawa o szkolnictwie, która wprowadzała ośmioklasowe gimnazja, które od klasy szóstej dzieliły się na filologiczne i techniczne. W 1834 roku powołano komitet, który miał stworzyć nową ustawę o szkolnictwie. Komitetowi, który składał się z 6 osób, przewodniczył J.K. Szaniawski.