W latach 1996–2002 był rektorem SGGW, dziekanem Wydziału Medycyny Weterynaryjnej (1986-1990 i ponownie 2002-2008) a także prodziekanem (1984–1986) i prorektorem ds. nauki (1990-1996). Był także kierownikiem Katedry Chorób Wewnętrznych z Kliniką (1988–1993) oraz kierownikiem Zakładu Diagnostyki Klinicznej i Laboratoryjnej w/wym. Katedry (1997–2001) oraz kierownikiem Zakładu Weterynaryjnej Diagnostyki Laboratoryjnej i Klinicznej Katedry Patologii i Diagnostyki Laboratoryjnej (2008–2009). W latach 1999–2002 był przewodniczącym Konferencji Rektorów Uczelni Rolniczych oraz przewodniczącym Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN (2003–2016), prezesem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (2000-2006), prezesem Polskiego Stowarzyszenia Bujatrycznego (2000–2003), przewodniczącym Komisji ds. Specjalizacji Lekarzy Weterynarii (2008–2016) i Krajowym Kierownikiem Specjalizacji z dziedziny „weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna” (od 2008) oraz członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (2010–2016).
14 maja 2010 otrzymał tytuł doktora honoris causa SGGW w Warszawie a w roku 2016 odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
W latach 1981–1994 prowadził badania m.in.