Został za to odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego.
We wrześniu 1943 dowodził zespołem operacyjnym „Force V”, składającym się z pięciu lotniskowców eskortowych, osłaniającym desant aliantów zachodnich pod Salerno (operacja Avalanche).
Podczas operacji Overlord – lądowania aliantów zachodnich w Normandii, dowodził z pokładu krążownika lekkiego HMS „Scylla” brytyjską flotą wspierającą ogniem artyleryjskim desant w odcinkach „Gold”, „Juno” i „Sword” (miejsce lądowanie wojsk brytyjskich i kanadyjskich). Za planowanie i służbę w czasie D-Day został Komandorem Orderu Łaźni.
thumb|Admirałowie William Halsey i Philip Vian (drugi od lewej) na pokładzie USS „Missouri”, 1945 W roku 1945 został dowódcą zespołu Task Force 57 (składającego się z okrętów Brytyjskiej Floty Pacyfiku) w ramach amerykańskiej 5 Floty, składającej się z nowoczesnych lotniskowców osłaniających amerykański desant na Okinawie. W fazie końcowej wojny na Pacyfiku zespół uderzeniowy pod dowództwem admirała Viana przeprowadzał ataki lotnicze (połączone z artyleryjskim bombardowaniem wybrzeży) przeciwko wyspom macierzystym Japonii.
Po wojnie W 1946 roku otrzymał nominację na stanowisko Piątego Lorda Morskiego (Fifth Sea Lord) w Admiralicji, zaś w roku pożegnania z czynną służbą (1952) został mianowany admirałem floty.