Doświadczenie nagłego oświecenia konstytuuje najwyższy moment buddyjskiej ścieżki, podczas gdy różnorakie cnoty i praktyki integrują wszystko w holistyczny stan, w którym istnieje równowaga pomiędzy wglądem a działaniem.
Gushan jingce wykazuje, że koncepcja praktyki chan szkoły hongzhou zawierała tradycyjną buddyjską moralność i ukazuje, jak stare modele monastycznej dyscypliny służyły jako etyczne fundamenty praktyki.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Dingshan Shenying (771–853) 38/11. Yuankang Fashi (bd) 38/11. Lingyun Zhiqin (bd) 38/11. Liu Tiemo (bd) mistrzyni chan 38/11. Jingzhao Mihu (bd) 38/11. Jiufeng Zihui (bd) 38/11. Shuanfeng (bd) 38/11. Xiangyan Zhixian (zm. 898) 39/12. Hudou (bd) 39/12. Guang książę 38/11. Yangshan Huiji (814–890) 39/13/1. Wŏnnang Taet'ong (816–883) szkoła sŏngju – Korea 39/12. Wuzhu Wenxi (821–900) 39/12. Miaoxin (bd) mniszka, mistrzyni chan 39/12/1. Sunji (bd) Korea;