11 listopada 1937 roku został za działalność społeczną odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Podczas okupacji związał się z ruchem oporu, od lutego 1940 roku będąc członkiem Związku Walki Zbrojnej, współpracującym bezpośrednio z dowództwem obszaru krakowskiego organizacji. Zorganizował i kierował punktem przerzutowym uchodźców i kurierów na Słowację. Prowadził akcję pomocy dla osób wysiedlonych z terenów włączonych do Rzeszy. Odmawiał współpracy z władzami okupacyjnymi i w kazaniach apelował o zachowanie polskości. Od 15 czerwca 1941 roku był traktowany jako zakładnik. Aresztowany 15 września tegoż roku na skutek prowokacji miejscowego burmistrza, został przewieziony do więzienia w Nowym Sączu, następnie do Tarnowa. 29 grudnia 1941 roku został więźniem politycznym obozu Auschwitz-Birkenau, w czerwcu następnego roku przeniesiono go do KL Dachau. Zmarł w wyniku flegmony i zagłodzenia 17 sierpnia 1942 roku.