Cristina Agosti-Garosci (ur. 26 kwietnia 1881 w Turynie, zm. 2 maja 1966 tamże) – włoska polonistka, tłumaczka literatury polskiej oraz jej popularyzatorka.
Życiorys
Absolwentka romanistyki na uniwersytecie w Turynie (jedna z pierwszych studentek tej uczelni). Po uzyskaniu tytułu doktora (na podstawie rozprawy na temat Małgorzaty z Nawarry) została zaangażowana przez włoskiego polonofila Attilia Begeya do działalności w Komitecie „Pro Polonia”, a także tłumaczenia, wraz z siostrą – Clotildą Garosci, dzieł literatury polskiej. Część jej artykułów drukowanych w prasie włoskiej pojawiło się w skróconej formie jako przedmowy do przekładów jej siostry. Była działaczką koła przyjaciół Polski i zarządu Instytutu Kultury Polskiej w Turynie założonego w 1930, a także Società pro Cultura Femminile. W 1928 uczestniczyła w kursie polonistów włoskich w Zakopanem, gdzie wygłosiła odczyt o religijności Adama Mickiewicza oraz zgromadziła materiały do tłumaczenia Popiołów Stefana Żeromskiego (m.in. u Kazimierza Nitscha), który zebrał ok. 20 recenzji we włoskich pismach. Publikowała w Nuova Antologia, Giornale Storico della Letteratura Italiana, Vita Italiana, Rivista di Letterature Slave i Europa Orientale. W czasie II wojny światowej zaangażowała się, jako łączniczka, w antyfaszystowskim ruchu oporu.