Historia Niemiecki rejon narodowy został utworzony w 1927 r. Początkowo nosił on nazwę rejon oktiabrski. Tworzenie autonomicznych jednostek administracyjnych dla mniejszości narodowych zamieszkujących ZSRR było elementem obowiązującej w początkowym okresie istnienia tego państwa polityki tzw. korienizacji, tj. przyznawania uprawnień mniejszościom narodowym, niegdyś dyskryminowanym przez carat. W jej ramach powstały także m.in. także polskie rejony autonomiczne (tzw. Marchlewszczyzna i Dzierżowszczyzna). Według szacunków, w chwili powstania regionu Niemcy i osoby niemieckiego pochodzenia stanowiły 96% populacji. Od połowy lat 30., wraz z umacnianiem się stalinizmu, w polityce Związku Radzieckiego rozpoczęto odchodzenie od zasady korienizacji i rozpoczęto powrót do polityki rusyfikacji. Z tego też powodu w 1937 r. niemiecki rejon narodowy w Kraju Ałtajskim został zlikwidowany, mimo iż zdecydowaną większość jego ludności stanowili Niemcy. Rozpoczęto działania zmierzające do rusyfikacji miejscowej ludności, m.in. zakazano wydawania niemieckojęzycznego czasopisma „Rote Fahne” (Czerwony sztandar).
Po niemieckim ataku na ZSRR w 1941 r. i spowodowanym nim wysiedleniu Niemców Nadwołżańskich, część z nich osiedlono w Kraju Ałtajskim, m.in.