Stanisław Wierzbowski (ur. 28 stycznia 1908 w Sielcach k. Pińczowa, zm. 1 października 1985 w Łodzi) – turysta i krajoznawca łódzki, zasłużony dla PTTK w Łodzi.
Urodził się 28 stycznia 1908 we wsi Sielce k. Pińczowa. Z zawodu był księgowym, w latach 1933–1939 pracował w zakładach włókienniczych Horaka w Rudzie Pabianickiej, w latach 1945–1947 w Parowozowni Łódź-Kaliska, a od 1947 do przejścia na emeryturę w 1973 był głównym księgowym w Biurze Budowy Sieci Najwyższych Napięć Zakładu Energetycznego Okręgu Centralnego.
W latach międzywojennych działał w Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół". Był członkiem Polskiego Związku Zachodniego, w związku z czym został w listopadzie 1939 aresztowany i osadzony na Radogoszczu, skąd zwolniony w styczniu 1940 skierowany został do pracy w Parowozowni Łódź-Kaliska.
W latach 1950–1960 działał w Kole Sportowym "Energetyk".
Do PTTK wstąpił 13 lipca 1961, został członkiem Koła Terenowego Górali. Wędrówki górskie rozpoczął od obozu wędrownego w Tatrach w 1961 r. prowadzonego przez Elfrydę Trybowską z Rabki. W 1966 został członkiem Komisji Rewizyjnej Łódzkiego Oddziału PTTK, a od 1968 do 1971 był jej przewodniczącym. W latach 1972–1973 był skarbnikiem Oddziału, a od 1974 ponownie przewodniczącym Komisji Rewizyjnej. W 1985 wybrany został członkiem Wojewódzkiego Sądu Koleżeńskiego.