Okaz składa się ze skamieniałych kości, wykopanych podczas wyprawy niemieckiego paleontologa Wernera Janenscha do Tanzanii, w latach 1909–1913. Większość szczątków pochodzi z jednego zwierzęcia, z wyjątkiem kilku kręgów ogona, które są pozostałością innego zwierzęcia podobnej wielkości i tego samego gatunku.
Cały okaz mierzy sobie 11,72 metra wysokości i 22,25 metra długości. Szacuje się, że samo zwierzę ważyło ponad 50 ton. Co prawda szkielet Diplodocus carnegiei zmontowany w Carnegie Museum of Natural History w Pittsburghu w USA jest dłuższy (27 metrów), ale okaz berlińskiego dinozaura jest wyższy i znacznie masywniejszy.
Archaeopteryx „Berliński okaz” Archaeopteryx lithographica (HMN 1880) jest także elementem wystawy w środkowej sali. Okaz kopalny łączący w sobie cechy dinozaurów z cechami ptaków był bezpośrednim dowodem na istnienie ogniwa ewolucyjnego łączącego gady i ptaki. Tym samym okaz ten stał się jedną z najsławniejszych skamieniałości świata.