Miaofeng ucieszony pogratulował mu.
W jakiś czas potem, gdy po posiłku udał się na górską przechadzkę, doświadczył nagle głębokiego samadhi. Stracił całkowicie świadomość ciała i umysłu. Doświadczał wszystkiego, całego wszechświata, jako skupionego w wielkim, doskonałym umyśle-lustrze.
Około 1565 r. został uczniem mistrza Wuji Mingxina (1512–1574), ale mimo tego dalej praktykował u mistrza Yungu Fahui (1500–1579), a od 1574 r. u mistrza Faguanga.
W 1592 roku udał się na północ Chin, na górę Wutai, gdzie przez 8 lat praktykował na jednym z jej szczytów, zwanym Hanshan feng (szczyt Głupiej Góry) i od niego przybrał swoje imię. Przeprowadził ceremonię zabezpieczającą narodziny męskiego następcy tronu. W 9 miesięcy później jedna z konkubin cesarskich urodziła syna. Po tym fakcie zaczęła go wspierać matka cesarza. W tym też czasie rozpoczął pisać szereg prac buddyjskich, które przyniosły mu sławę i ogólny szacunek.
Po kilku latach na Hanshan mistrz przeniósł się na wybrzeże w prowincji Szantung. Tam, przy finansowej pomocy matki cesarza, wybudował klasztor Haiyin na górze Lao, jeden z największych w Chinach, zwrócony w stronę morza.