Za pomocą pocisku przeciwpancernego w czasie II wojny światowej można było niszczyć wszystkie ówczesne niemieckie z czołgi z dystansu do 900 m. Istniały 4 schematy załadowania łusek ładunkiem prochowym.
Amunicja Rodzaj Wzór Masa pocisku, kg Masa materiału wybuchowego, kg Prędkość początkowa, m/s (maksymalny ładunek miotający) Donośność maksymalna, м Amunicja przeciwpancerna pocisk przeciwpancerny ostrogłowicowy BR-471 25 0,156 780-800 ? pocisk przeciwpancerny tępogłowicowy z czepcem balistycznym BR-471B 25 ? 780-800 ? Amunicja odłamkowo-burząca i przeciwbetonowa odłamkowo-burzący OF-462 21,76 3,67 364 8910 odłamkowo-burzący długi OF-471 25 3,6 ? ? odłamkowo-burzący krótki ОF-471А 25 3,8 ? ? przeciwbetonowy G-471 25 2,2 ? ?
Przebijalność pancerza BR-471 Odległość, m Kąt uderzenia 60°, mm Kąt uderzenia 90°, mm 500 122 152 1000 115 142 1500 107 133 2000 49 60 2000 97 122 BR-471B Odległość, m Kąt uderzenia 60°, mm Kąt uderzenia 90°, mm 500 125 155 1000 120 143-154 1500 110 132-135 2000 100 116-125 Wartości podane zgodnie z sowieckimi normami (prawdopodobieństwo penetracji pancerza 75%).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radziecka broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Radzieckie holowane armaty polowe