Jan Radożycki ps. „Owczarek”, „Jasiński” (ur. 22 listopada 1911 w Bukowsku, zm. 19 lipca 2003 w Warszawie) – polski filolog klasyczny, nauczyciel, tłumacz, żołnierz Wojska Polskiego oraz Związku Walki Zbrojnej–Armii Krajowej, prześladowany i więziony przez władze komunistyczne w okresie PRL.
Życiorys Urodził się 22 listopada 1911W piśmiennictwie pojawiły się także inne, błędnie podane, daty urodzenia: 11 i 12 listopada 1911. Por. w Bukowsku w rodzinie chłopskiej jako syn Józefa i Marii (Marianny) z domu Stawarczyk, zamieszkującego tamże pod numerem domu 28. Po śmierci ojca w 1919, matka po raz drugi wyszła za mąż za Tomasza Pitucha. Jan Radożycki miał troje rodzeństwa z pierwszego małżeństwa matki oraz dwóch braci przybranych z drugiego. Jego wujem był profesor teologii ks. Jan Stawarczyk (1887–1944), który wspierał go po wczesnej śmierci ojca, pokrywając koszty nauki szkolnej i uniwersyteckiej. Uczył się w szkole średniej księży Saletynów w Dębowcu (klasy od 1 do 5), a następnie w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie (klasy od 6 do 8), gdzie zdał maturę w 1931. W tym samym roku podjął studia filologii klasycznej na Uniwersytecie Warszawskim zakończone w 1935.