Warstwy archeologiczne występują kolejno, jedna nad drugą. Ze względu na zasięg występowania: stanowisko otwarte – o niedających się dokładnie określić zarówno teraz, jak i w przeszłości granicach; stanowisko zamknięte – o dających się określić granicach występowania (ukształtowanie terenu, istniejące fortyfikacje, jaskinie itp.). Ze względu na pełnione funkcje: stanowisko osadnicze – miejsce zamieszkania ludzi w przeszłości, zarówno stałego, jak i okresowego. Zaliczamy do tego typu: jaskinie, obozowiska, domy, wsie, miasta itp.; umocnienie obronne – wały, fortyfikacje, umocnienia graniczne; miejsce kultu – zazwyczaj odizolowane, położone z dala od osad ludzkich. Miejsca, w których dokonywano obrzędów kultowych. Zaliczamy do nich świątynie, kręgi megalityczne, wyżyny kultowe, miejsca składania ofiar na bagnach itp.; miejsce i ślady pozyskiwania oraz przerobu surowców – takie jak kopalnie (krzemienia, metalu, soli, kamieniołomy), miejsca pozyskiwania gliny. Miejscami przerobu pozyskanych surowców mogą być pracownie krzemieniarskie, ośrodki produkcji ceramiki czy też wytopu metalu; groby i cmentarzyska – zazwyczaj stanowiska te znajdują się na uboczu, z dala od miejsca zamieszkania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanowisko archeologiczne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.