Maksim Iljicz Sorokin, ros. Максим Ильич Сорокин (ur. 22 stycznia 1968, zm. 30 czerwca 2007 w pobliżu Elisty) – rosyjski szachista, arcymistrz od 1992 roku, w latach 1998–2002 reprezentant Argentyny.
Życiorys Pierwsze znaczące sukcesy zaczął odnosić pod koniec lat 80. XX wieku. W 1989 roku podzielił II miejsce w Soczi, rok później zdobył w Mińsku brązowy medal w mistrzostwach Związku Radzieckiego do lat 26, a w 1991 zajął III miejsce w mistrzostwach Rosyjskiej Republiki Socjalistycznej. W tym samym roku zdobył dwa złote medale na drużynowych mistrzostwach świata do lat 26 w Marindze (wraz z drużyną ZSRR oraz indywidualnie na V szachownicy)OlimpBase, podzielił również I miejsce w Biełgorodzie oraz wystąpił w ostatnim finale mistrzostw ZSRR, rozegranym w Moskwie. W 1992 podzielił II miejsce (wraz z m.in. Siergiejem Rublewskim) w Ostrawie, natomiast w 1993 triumfował (wraz z m.in. Oscarem Panno) w San Fernando oraz zajął I miejsce w San Martín (przed m.in. Wasilijem Smysłowem). W 1996 zajął II miejsce (za Andrésem Rodríguezem) w Villa Ballester oraz podzielił IV miejsce (wraz z m.in. Jewgienijem Bariejewem i Wadimem Zwiagincewem) w mistrzostwach Rosji w Eliście. W 1997 podzielił I miejsce w Villa Martelli oraz zajął II miejsce (za Pablo Ricardim) w finałowym turnieju Clarin w Villa Gesell, sukces ten powtarzając rok później.