A-19 trafiły również do uzbrojenia LWP. Z końcem marca 1944 roku 1 Armia WP posiadała 36 armat tego typu. 1 maja 1945 roku LWP posiadało 56 armat A-19, z czego 35 z nich znajdowało się w 1. Armii WP, a 3 w 2 Armii WP. W styczniu 1949 roku Wojsko Polskie posiadało 477 haubic i armat kalibru 122 mm. Pod koniec 1952 roku w eksploatacji pozostawały 63 sztuki armat A-19. Używane były przez: 5 DP z Sulęcina (24 szt.), 14 BAC z Bolesławca (12 szt.), 2 BPdes (9 szt.), 3 BPdes (9 szt.) i 5 BPdes (9 szt.). Przez 40 lat armata A-19 używana była w Wojsku Polskim. W latach 80. działa A-19 zostały poddane modernizacji, w wyniku której powstała 122 mm armata wz. 1931/37/85. Modernizacja miała na celu zwiększenie mobilności armat A-19. W armacie zamontowano koła pochodzące z samochodu ciężarowego KRAZ-255B, zwiększono pojemność zbiornika sprężonego powietrza instalacji hamulcowej oraz wyposażono działo w instalację elektryczną umożliwiającą holowanie armaty po drogach publicznych. Zakres zmian był identyczny jak w przypadku modernizacji 152 mm haubicoarmat wz. 1937 wykorzystujących to samo łoże.
Prócz tego działo trafiło na wyposażenie wielu państw byłego Układu Warszawskiego oraz Azji i Afryki.