W związku z dużym ciężarem lufy, a przede wszystkim jej znaczną długością uniemożliwiającą podparcie jej w środku ciężkości, armata została wyposażona w dwa sprężynowe pchające odciążacze. Pokrętło mechanizmu podniesieniowego (za pośrednictwem przekładni ślimakowej na luk koła zębatego) znajduje się z prawej a kierunkowego (o podobnej konstrukcji) z lewej strony działa. Dzięki zastosowaniu dwu kół zębatych o różnych średnicach, podnoszenie może odbywać się z dwoma różnymi przełożeniami. Przełącznik przełożeń znajduje się wewnątrz pokrętła. Celownik umieszczony jest z lewej strony działa, a w jego skład wchodzi kątomierz działowy PG-1 i kolimator K-1. Obsługa działa chroniona jest przez tarczę pancerną. Armata wyposażona jest w podwozie kołowe oraz dwa skrzynkowe rozstawne ogony zakończone stałymi lemieszami i płytą służącą do oparcia o przodek. Ogony miały podobną konstrukcję, ale nie były wzajemnie wymienne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 122 mm armata wz. 1931/37 (A-19) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.