Nie stosowano przeciwpancernej amunicji podkalibrowej, przeciwpancerno-zapalającej, szrapneli, zapalającej i oświetlającej.
Prócz amunicji dedykowanej armacie A-19 (oznaczenie ...-471) używano również pocisków OF-462 przeznaczonych do haubicy M-30. Pocisk odłamkowo-burzący z zapalnikiem ustawionym na działanie odłamkowe raził pas o szerokości 40 i długości 4 metrów, a z zapalnikiem ustawionym na działanie burzące raził w polu o średnicy 3,3 m i głębokości 1,3 m. Za pomocą pocisku przeciwpancernego w czasie II wojny światowej można było niszczyć wszystkie ówczesne niemieckie czołgi z dystansu do 900 m. Istniały 4 schematy załadowania łusek ładunkiem prochowym.
Amunicja Rodzaj Wzór Masa pocisku, kg Masa materiału wybuchowego, kg Prędkość początkowa, m/s (maksymalny ładunek miotający) Donośność maksymalna, м Amunicja przeciwpancerna pocisk przeciwpancerny ostrogłowicowy BR-471 25 0,156 780-800 ? pocisk przeciwpancerny tępogłowicowy z czepcem balistycznym BR-471B 25 ? 780-800 ? Amunicja odłamkowo-burząca i przeciwbetonowa odłamkowo-burzący OF-462 21,76 3,67 364 8910 odłamkowo-burzący długi OF-471 25 3,6 ? ? odłamkowo-burzący krótki ОF-471А 25 3,8 ? ? przeciwbetonowy G-471 25 2,2 ?