c[] = b[] + a[]; (sumowanie odpowiadających sobie elementów z dwóch tablic) lub b[] *= 3; (pomnożenie każdego elementu tablicy przez 3). Ulepszenia w bibliotece standardowej Phobos.
Implementacje Obecne implementacje języka D generują kod maszynowy, aby zapewnić maksymalną wydajność.
Chociaż D cały czas się rozwija, do wersji 1.0 nie są już wprowadzane żadne zmiany, a cały wysiłek koncentruje się na usuwaniu wykrytych błędów. Oficjalny kompilator Waltera Brighta definiuje jednocześnie sam język.
Obecnie rozwijane są cztery kompilatory języka D:
DMD – oficjalny kompilator Waltera Brighta. Front-end kompilatora objęty jest zarówno licencją artystyczną, jak i GNU GPL, a jego kod jest rozpowszechniany razem z binariami. Umożliwia to szybkie tworzenie nowych kompilatorów. Dostępne są także źródła back-endu, lecz nie są one objęte żadną otwartą licencją. Kompilator wspiera ograniczoną liczbę systemów operacyjnych oraz platform sprzętowych (w szczególności brakuje obsługi architektury 64-bitowej). GDC – front-end dla kompilatora GCC LDC – front-end dla kompilatora LLVM wykorzystujący kod z DMD.