Zaczynał karierę zawodową jako pracownik jednego ze związków zawodowych. Równocześnie zasiadał w londyńskim samorządzie lokalnym i dwukrotnie bez powodzenia kandydował do parlamentu (1983 w okręgu Ealing North oraz z tego samego okręgu w 1987). Po dojściu labourzystów do władzy w 1997 r. został specjalnym doradcą Davida Blunketta, ówczesnego ministra edukacji i zatrudnienia. W 1999 r. wystartował w wyborach uzupełniających spowodowanych śmiercią jednego z deputowanych z okręgu Leeds Central i wreszcie uzyskał mandat parlamentarny. Swoją pierwszą mowę na forum Izby Gmin wygłosił 23 czerwca 1999 r.
W 2001 r. został parlamentarnym podsekretarzem stanu w ministerstwie ds. rozwoju międzynarodowego, a następnie przeszedł do ministerstwa spraw wewnętrznych, gdzie odpowiadał za kwestie więziennictwa. W 2003 r. wrócił do resortu rozwoju międzynarodowego jako minister stanu, a w październiku tego roku został jego szefem. W tym samym roku został członkiem Tajnej Rady. W 2007 r. kandydował na wiceprzewodniczącego Partii Pracy, ale ostatecznie zajął czwarte miejsce w wygranym przez Harriet Harman wyścigu. 28 czerwca 2007 r. nowy premier Gordon Brown powierzył mu kierowanie ministerstwem środowiska, żywności i spraw wsi.