W 2001 r. była bardzo mocno zaangażowana w kampanię wyborczą przed kolejnymi wyborami, na jej końcowym etapie odgrywała rolę zastępcy szefa sztabu wyborczego.
Po zwycięskich wyborach weszła do rządu jako parlamentarny podsekretarz stanu w ministerstwie zdrowia odpowiedzialna za programy profilaktyczne. Zasłynęła wówczas jako piewczyni konieczności zwiększenia spożycia owoców i warzyw (tzw. „5-a-day campaign”). W 2003 r. przeszła do ministerstwa spraw wewnętrznych i otrzymała pod swój nadzór m.in. policję i służby antyterrorystyczne. Część mediów oskarżała ją wtedy o prowadzenie polityki nadmiernie stygmatyzującej niektóre środowiska imigranckie. W 2003 r. Blears została wybrana do Narodowego Komitetu Wykonawczego Partii Pracy.
Po wyborach powszechnych 2005 r. w dniu 7 czerwca Blears została członkiem Tajnej Rady, a w 2006 r. została ministrem bez teki i objęła funkcję Party Chair (odpowiednik polskich sekretarzy generalnych) w Partii Pracy. W 2007 r. bez powodzenia kandydowała na fotel wiceprzewodniczącej partii. 28 czerwca 2007 nowy premier Gordon Brown postawił ją na czele resortu społeczności i samorządów lokalnych, zajmującego się tak zróżnicowanymi kwestiami jak sprawy administracji lokalnej, prawa kobiet i mniejszości oraz budownictwo mieszkaniowe.