Hugo Wielki (898 - 16 czerwca 956, Dourdan) – margrabia Neustrii od 923, od 936 używał też tytułu księcia Franków nadanego przez Ludwika IV Zamorskiego, tytuł ten został potwierdzony przez króla w 943 roku, w 954 otrzymał tytuł księcia Akwitanii i Burgundii, choć faktycznie Hugo objął władanie tylko w drugiej z tych krain. Oprócz tytułów książęcych nosił także kilka hrabiowskich, m.in.: Paryża (od 923) i Auxerre (od 954). Był także świeckim opatem wielu klasztorów: Saint-Martin w Tours, Marmoutier, Saint-Germain w Auxerre, Saint-Denis, Saint-Maur-des-Fossés, Morienval, Saint-Riquier, Saint-Valéry-sur-SommeP. Riché, Karolingowie, s. 230..
Życiorys Był synem króla zachodniofrankijskiego Roberta I i Béatrice de Vermandois. Po śmierci ojca, 15 czerwca 923 roku w bitwie pod Soissons, odmówił założenia korony królewskiej, wobec tego możni obrali na władcę jego szwagra Rudolfa BurgundzkiegoP. Riché, Karolingowie, s. 218.. Hugo popierał swego powinowatego i wspomagał go w walce z Normanami, a także później w jego walce z Herbertem II de Vermandois, trwającej niemal do końca panowania RudolfaP. Riché, Karolingowie, s. 219.. Po śmierci Rudolfa, sprowadza z Anglii, gdzie panuje jego szwagier Athelstan, Ludwika, syna Karola Prostaka i skłania możnych do obrania go królemP. Riché, Karolingowie, s. 223-224..