Jednak rozwój włocławskiego drogownictwa nie wpływał na przybywanie nowych połączeń, a jedynie na zmianę istniejących już tras. Uruchomione w tym dziesięcioleciu 4 linie nie implikowały znaczącego wydłużenia zasięgu komunikacji miejskiej we Włocławku:
nr 9 (1972) o relacji: Plac Wolności – Waryńskiego (Brzeska) – Grodzka – Lipnowska – Dobrzyńska – Kulin nr 10 (1973) o relacji: Toruńska – Waryńskiego (Brzeska) – Plac Wolności – Chopina – Chmielna – Armii Czerwonej (Stodólna) – Purmana (Polna) – Zakłady Drumet nr 11 (1976) o relacji: Okrzei (Dworzec PKP/PKS) – 20 stycznia (Polskiej Organizacji Wojskowej) – Plac Wolności – Kilińskiego – Wojska Polskiego – Polewki (Kapitulna) – Wysoka – Wieniecka – Wieniec-Zdrój w roku 1977 linia ta została wydłużona do Dziadowa (Wieńca-Zalesia) i Wieńca-Sanatorium