Pierwszy zapis związany z miejscowością pochodzi z 1496 kiedy to wojewoda poznański Andrzej Szamotulski dał córce Katarzynie połowę miasta Szamotuły wraz z przynależnościami, a w tym m.in. z młynem Grabowiec, dopóki nie wypłaci ona jej przyszłemu mężowi 2000 grzywien posagu. W 1508 miał miejsce pobór podatkowy z młyna grabowieckiego o dwóch kołach wodnych we wsi Piotrkowo, własności Szamotulskich leżących koło Szamotuł. W 1509 ponownie odnotowano pobór z młyna bez nazwy o dwóch kołach przynależący do wsi Piotrkowo. W 1510 dla altarii w Szamotułach pobrano jedną grzywnę czynszu rocznego na części młynarza w młynie Grabowiec.
W 1511 Katarzyna córka wojewody poznańskiego Andrzeja Szamotulskiego oraz żona Łukasza Górki kasztelana poznańskiego oraz starosty generalnego Wielkopolski dała mężowi połowę miasta Szamotuły wraz z przynależnościami, m.in. z połową młyna Grabowiec. W 1512 król polski Zygmunt I Stary zezwolił Łukaszowi Górce, aby zapisał żonie Katarzynie z Szamotuł dożywocie, m.in. na połowie miasta Szamotuły z przynależnościami, a w tym m.in. na połowie młyna Grabowiec. W 1571 łąki nad strugą o nazwie "Główna" (obecna nazwa Sama) aż do Grabowca.