Rosyjski minister spraw wewnętrznych Piotr Wałujew stwierdził w 1863 niemal dokładnie to samo: «Nie było żadnego odrębnego języka małorosyjskiego, nie ma i być nie może».” Władysław Serczyk, Historia Ukrainy, Wyd. III, Wrocław- Warszawa-Kraków 2001, Wyd. Ossolineum , s. 208.. Dekret emski powstał w konsekwencji donosu wicekuratora kijowskiego okręgu szkolnego Michaiła Józefowicza, który w 1874 poinformował cesarza o istnieniu ruchu ukrainofilskiego, który rzekomo był zamaskowanym socjalizmem, godzącym w jedność państwa carów. W donosie Józefowicz stwierdzał, że „chcą wolnej Ukrainy w kształcie republiki z hetmanem na czele”. Powołana w sierpniu 1875 przez cesarza komisja do „opracowania sposobów walki z działalnością ukrainofilską”Komisja była złożona z ministra spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego, ministra oświecenia, oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego, naczelnika Oddziału III kancelarii carskiej (szefa policji politycznej) i Michaiła Józefowicza. stwierdziła, że „zezwolenie na odrębną literaturę w ludowym dialekcie ukraińskim byłoby równoznaczne z położeniem trwałych fundamentów pod przekonanie o możliwości odłączenia się Ukrainy od Rosji, choćby w dalekiej przyszłości”Jarosław Hrycak, Historia Ukrainy 1772–1999 Lublin 2000, Wyd. Instytut Europy Środkowo-Wschodniej , s.