W lipcu 1918 zdezerterował z armii, następnie ukrywał się na Morawach. Po powstaniu Czechosłowacji zgłosił się do służby w Armii Czechosłowackiej, został przydzielony do 42 pułku artylerii. W 1919 roku brał udział w wojnie polsko-czechosłowackiej, następnie brał udział w walkach z Węgierską Republiką Rad na terenie Słowacji i Rusi Zakarpackiej. Następnie przebywał w Witkowicach i Hradcu nad Moravicí. Został zdemobilizowany jesienią 1920 roku.

W latach 1920–1921 pracował w fabryce mebli w Rousínovie, gdzie zaangażował się w działalność organizacji socjaldemokratycznych. Współpracował z gazetami „Rovnost” i „Pravda”.

W 1921 został członkiem nowopowstałej Komunistycznej Partii Czechosłowacji. W latach 1921–1922 mieszkał w Bańskiej Bystrzycy, a następnie, do 1924 roku, we Vrútkach, gdzie pracował jako redaktor w komunistycznych czasopismach „Hlas ľudu”, „Proletárka” i „Pravda” oraz jako działacz sportowy. W 1923 roku został członkiem komitetu partii w Żylinie oraz członkiem komisji prasowej KSČ na Słowacji. W 1926 roku wydał w Żylinie manifest, w którym wzywał do nadania Słowacji szerokiej autonomii. W 1924 i 1925 roku był delegatem na kongres KSČ, został wówczas wybrany do komitetu centralnego oraz biura politycznego partii.