Maciej Palacz (M. Palaczyk; ur. 20 lutego 1806 we wsi Górczyn, zm. 11 lipca 1885 tamże) – wielkopolski chłop, powstaniec, polityk, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się w dość majętnej rodzinie chłopskiej. Jego rodzicami byli Michał i Marianna z Buszków. Po ukończeniu szkoły ludowej w Górczynie rozpoczął naukę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie poznał wielu przyszłych działaczy niepodległościowych: Karola Libelta, Ludwika Mierosławskiego, Marcelego Motty, Władysława Niegolewskiego i Hipolita Cegielskiego. Nie ukończył jednak edukacji w gimnazjum, gdyż w 1830 roku udał się do Królestwa Kongresowego, by wziąć udział w powstaniu listopadowym. W Warszawie zaciągnął się do artylerii. W czerwcu 1831 został ranny w trakcie starcia pod Łysobykami. Po wygaśnięciu walk powrócił do Wielkopolski, gdzie został pojmany i skazany przez władze pruskie na pół roku więzienia, po pewnym czasie objęła go jednak amnestia. Po wyjściu na wolność powrócił do Górczyna gdzie zajął się uprawą swojego gospodarstwa o powierzchni około 40 mórg.