Władimir Kiriłłowicz Romanow (ur. 17 sierpnia 1917 w Porvoo; zm. 8 kwietnia 1992 w Miami, Floryda) – wielki książę Rosji, głowa rosyjskiej rodziny carskiej i tytularny imperator Wszechrosji od 1938 roku do swojej śmierci.
Życiorys Władimir urodził się w Finlandii (ówczesnej części Imperium Rosyjskiego), jako jedyny syn wielkiego księcia Cyryla i Wiktorii Fiodorownej (z domu Wiktorii Melity Koburg). Był potomkiem m.in. cara Aleksandra II i królowej Wiktorii. Razem z rodzicami i rodzeństwem osiedlił się w Bretanii. W 1935 zmarła jego matka i został sam z ojcem. Obaj czuli się bardzo samotni, zwłaszcza po wyjeździe siostry Władimira – Kiry, która wyszła za mąż za księcia Ludwika Ferdynanda Pruskiego, wnuka Wilhelma II.
Zbliżył się do ruchu Młodorosjan, łączącego monarchizm z sowietyzmem, występował jako przyszły car Rosji. Z tego powodu podjął półroczną pracę w angielskiej fabryce maszyn. Jego ojciec zmarł w 1938, Władimir stał się głową rodu i tytularnym cesarzem Rosji. Po wybuchu II wojny światowej, Władimir odmówił współpracy z narodowosocjalistycznym rządem przez co trafił do obozu koncentracyjnego w Compiègne.